Ahmet Ünlü

Gazeteci & Köşe Yazarı

← Tüm yazılar

Sesini Bakan Tekin'e duyurmak isteyen bir annenin feryadı

Görme engelli çocuğu olan bir velinin feryadını Milli Eğitim Bakanı sayın Yusuf Tekin'e sunuyorum.

Veliden gelen e-maili küçük maddi hataları düzelterek yorumsuz bir şekilde aşağıdaki gibi veriyorum:

Merhaba Ahmet Bey, size bir sorunumuzla ilgili yazıyorum. Bir türlü çözüm bulamadık. Belki siz bize yardımcı olabilirsiniz diye sizin X paylaşımınızı görünce size yazmak istedim.

Ankara Göreneller İlk okuluna giden bir çocuğum var. Çocuğum az gören bir çocuk. Sınıf öğretmeni doğum iznine ayrılıyor bu hafta. Okulda öğretmen yok. Daha doğrusu var da yok. Okuldaki öğretmenlerin bir kısmı göremeyen öğretmenlerden oluşuyor. Bu da çok normal. Çünkü Braille yazan hiç göremeyen öğrenciler de bu okulda okuyorlar. Ancak bizim sınıftaki çocukların tamamı az gören çocuklardan oluşuyor ve bu çocukların hepsi büyütülmüş, büyük puntolu normal harflerle okuyup yazıyorlar. O nedenle öğretmenimiz görebilen normal bir özel eğitim öğretmeniydi.

Şimdi bu hafta öğretmenimiz doğum iznine gidince bizim sınıf için öğretmen yok. Yani göremeyen bir öğretmen verecekti müdür. Gittim konuştum. Ama müdür çok anlayışlı biri değil. Benim elimde öğretmenim var diyor. Ama elindeki öğretmeni göremiyor. Çocukların yazdıklarını nasıl okuyacak dediğimde cevap veremiyor. Ama ısrarla öğretmen kadrom var o nedenle öğretmen isteyemem diyor. İl Milli Eğitime gittim. İlgili ile görüştüm. O da siz bir isim getirin ben onu atarım diyor. Bende öğretmen yok diyor. İşlerine gelince veliyiz, işlerine gelince öğretmen bulacak biriyiz.

Sonunda müdürü okulun ana sınıfı öğretmeni bu dönem boş olduğu için ikna edebildim. Yani ana sınıfı öğretmeni kendi öğrencisi gelene kadar bizim 4. sınıfa girecek. Artık bir şeyler öğretmesinden geçtim, sadece çocuklarımıza gözkulak olsun yeter modundayım. Ama Ana Sınıfına çocuk gelir gelmez o öğretmeni de okul müdürü  ana sınıfına kaydıracak.

Şimdi soruyorum: Bu işi çözmek çok mu zor? Bu işi bile çözemiyoruz. Ne il yardımcı oluyor ne ilçe ne de okul...

Kimsesiz insanlar topluluğuyuz. Belki bizim durumumuz basit diyeceksiniz ama benim gibi çok insan var. Bu durum çocukları da etkiliyor. Halk olarak bizler ne yapalım? Kim bize kol kanat gerecek? Neden istediğini koruyup kollayan devlet bizleri dışlıyor? Herkesi Allah'a bırakıyorum. En iyisini Allah bilir. İnşallah bizim de hesabımızı vereceği günler gelir. Çünkü kimsesizlerin kimsesi de vardır ve o da Allah'tır. Saygılarımla.